PT
BR



    Pesquisa nas Definições por:

    CAPACITEIS-LHO

    capaz | adj. 2 g.

    Que tem capacidade para (ex.: o hotel é capaz de alojar duzentas pessoas)....


    capacidade | n. f.

    Espaço interior de um corpo vazio....


    Ato ou efeito de capacitar ou de se capacitar....


    capacitista | adj. 2 g. | adj. 2 g. n. 2 g.

    Relativo a capacitismo....


    Que aumenta ou desenvolve a capacidade (ex.: treino capacitativo)....


    capacitante | adj. 2 g.

    Que capacita; que torna mais capaz ou aumenta a capacidade (ex.: fatores capacitantes; formação capacitante; supervisão capacitante)....


    capacitar | v. tr. e pron.

    Tornar ou tornar-se capaz....


    concordar | v. tr. | v. intr.

    Pôr de acordo ou em harmonia....


    descapacitar | v. tr. e pron.

    Fazer mudar ou mudar de opinião....


    recapacitar | v. tr. e pron. | v. intr. | v. tr.

    Voltar a tornar ou a ficar capaz....


    incapacitar | v. tr. e pron.

    Tornar ou tornar-se incapaz....


    incapacitável | adj. 2 g.

    Que não pode ser capacitado ou convencido....


    capacitismo | n. m.

    Discriminação ou preconceito em relação a pessoas com algum tipo de deficiência....



    Dúvidas linguísticas


    Qual o antônimo de "neo"?


    Em português, há algum fenómeno especial com os advérbios em -mente quando vão seguidos numa frase (ou com uma conjunção no meio)? Tanto em espanhol como em catalão há um comportamento curioso, em que algum dos advérbios perde o -mente: Simple y llanamente (em espanhol, se há dois ou mais, só o último fica "completo"); Exclusivament i principal (em catalão, não é obrigatório mas, se acontece, só o último fica sem o -mente). Li que o francês e o italiano mantêm sempre o -mente. E em português?