Pesquisa nas Definições por:

    insultamos

    provocante | adj. 2 g.

    Que provoca com insulto....


    useiro | adj.

    Que costuma fazer alguma coisa (ex.: elas são useiras neste tipo de situação)....


    escarro | n. m.

    Secreção mucosa produzida pelas vias respiratórias e expelida pela boca....


    lama | n. f.

    Conjunto de matérias soltas do solo ensopadas em água....


    pedrada | n. f.

    Ato de arremessar uma pedra....


    bujarrona | n. f.

    Dito ofensivo ou ultrajante....


    doesto | n. m.

    Acusação injuriosa....


    poncho | n. m.

    Peça de roupa que consiste numa espécie de manta, geralmente de lã ou tecido grosso, com uma abertura no meio, por onde se enfia a cabeça (ex.: poncho com capuz)....


    agravo | n. m.

    Ofensa a alguém....


    insultante | adj. 2 g. | n. 2 g.

    Que insulta, que ofende....


    insulto | n. m.

    Ofensa feita acintemente com insolência e desprezo....


    blasfemo | adj. n. m.

    Diz-se de ou o que blasfema, insulta, ultraja....


    inculto | adj.

    Que não se plantou ou cultivou....



    Dúvidas linguísticas


    Qual a pronúncia correcta da palavra sintaxe?


    Na frase «O sentinela era um jovem soldado sem nome.» está correctamente aplicado o artigo definido masculino singular «O», ou deverá antes aplicar-se o artigo definido feminino «A» precedendo o nome «sentinela»? Em diferentes textos, surgem as duas diferentes formas, o que me levou a aperceber-me de uma vacilação de género; qual a preferível? E em relação a «ordenança» (enquanto soldado)?