PT
BR
    Definições



    Pesquisa nas Definições por:

    chorinho

    lágrima | n. f. | n. f. pl.

    Gota líquida que sai dos olhos, por efeito físico ou por causa moral....


    crise | n. f.

    Mudança súbita ou agravamento que sobrevém no curso de uma doença aguda (ex.: crise cardíaca; crise de epilepsia)....


    manheira | n. f.

    Choro prolongado, sem motivo....


    vagido | n. m.

    Grito ou choro de criança recém-nascida....


    berreiro | n. m.

    Berros altos e repetidos; gritaria....


    choro | n. m.

    Acto de chorar....


    pranto | n. m.

    Choro; lágrimas; queixume; lamentação; tristeza....


    chororô | n. m.

    Choradeira, choro (ex.: chega de chororô!)....


    azucrinar | v. tr. e intr.

    Aborrecer ou perturbar, geralmente de modo insistente....


    choramingar | v. intr. | v. tr. e intr.

    Chorar por hábito....


    chorar | v. intr. | v. tr. | v. pron.

    Ter choro....


    soluçar | v. intr. | v. tr. | n. m.

    Soltar soluços; chorar, acompanhando o choro com soluços....


    chorão | adj. n. m. | n. m.

    Que ou aquele que chora muito....


    flébil | adj. 2 g.

    Que chora ou é semelhante a choro....


    convulsivo | adj.

    Que tem ou apresenta convulsões (ex.: crise convulsiva)....



    Dúvidas linguísticas


    Sou formanda de um curso de qualificação profissional e no âmbito do mesmo tenho aulas de Português. Pelo menos duas vezes, fui confrontada com ensinamentos que não me parecem correctos.
    Primeira: a professora diz-nos que o advérbio de modo raramente é uma palavra esdrúxula. Recordo ainda a voz da minha professora da Escola Secundária, dizendo-nos que todos os advérbios de modo são palavras graves. Não importa de que adjectivo venham, ao transformarem-se em advérbios de modo a sílaba tónica passa a ser “men” (a penúltima) e, portanto, são palavras graves.
    Segunda: esta senhora pôs-nos hoje a completar frases com o presente do conjuntivo de alguns verbos. Uma das frases compreendia a primeira pessoa do plural do verbo conseguir que ela completou com "consígamos" (até o corrector ortográfico do computador discorda!). Esta eu já verifiquei no vosso site (perdoem-me os anglicismos) e efectivamente não vejo acento no i.


    Consultei o verbo ungir no Dicionário Priberam e o mesmo está conjugado como se fosse verbo irregular, mas o referido verbo eu aprendi como verbo defectivo que não se conjuga na primeira pessoa do presente do indicativo. Houve alguma mudança nesse sentido? Aguardo.