Significado de desencovilar-me

    A forma desencovilar-mepode ser [infinitivo de desencovilardesencovilar], [primeira pessoa singular do futuro do conjuntivo de desencovilardesencovilar], [primeira pessoa singular infinitivo flexionado de desencovilardesencovilar], [terceira pessoa singular do futuro do conjuntivo de desencovilardesencovilar] ou [terceira pessoa singular infinitivo flexionado de desencovilardesencovilar].

    Sabia que? Pode consultar o significado de qualquer palavra abaixo com um clique. Experimente!
    desencovilardesencovilar
    ( de·sen·co·vi·lar

    de·sen·co·vi·lar

    )
    Conjugação:regular.
    Particípio:regular.

    verbo transitivo e pronominal

    Tirar ou sair do covil ou da toca. = DESENTOCAR, DESTOCARENCOVILAR, ENTOCAR

    etimologiaOrigem:des- + encovilar.

    Secção de palavras relacionadas

    Esta palavra no dicionário

    desencovilar | v. tr. e pron.

    Tirar ou sair do covil ou da toca....


    desentocar | v. tr. e pron.

    Tirar ou sair da toca....


    encovilar | v. tr. e pron.

    Meter ou meter-se em covil ou toca....


    entocar | v. tr. e pron.

    Meter ou meter-se na toca....


    Histórico de pesquisas

    A palavra "desencovilar-me" nas notícias



      Dúvidas linguísticas


      Qual a origem da palavra jet set?


      Ainda no contexto da palavra estória, gostaria de saber se é errado usar a palavra estória quando se fala de algo que aconteceu; por exemplo: "Queria contar-te uma estória que aconteceu comigo." ou "Queres que te conte a minha estória" (aqui referindo-se ao que se tem passado com a personagem nas últimas 24 horas). Espero não estar a ser chato com esta dúvida, mas a verdade é que, embora tenha gostado da vossa resposta anterior (é sempre bom ter um pouco de cultura), não fiquei muito esclarecido sobre o seu uso corrente, e se é erróneo ou não.