Significado de desencovilar-me

    A forma desencovilar-mepode ser [infinitivo de desencovilardesencovilar], [primeira pessoa singular do futuro do conjuntivo de desencovilardesencovilar], [primeira pessoa singular infinitivo flexionado de desencovilardesencovilar], [terceira pessoa singular do futuro do conjuntivo de desencovilardesencovilar] ou [terceira pessoa singular infinitivo flexionado de desencovilardesencovilar].

    Sabia que? Pode consultar o significado de qualquer palavra abaixo com um clique. Experimente!
    desencovilardesencovilar
    ( de·sen·co·vi·lar

    de·sen·co·vi·lar

    )
    Conjugação:regular.
    Particípio:regular.

    verbo transitivo e pronominal

    Tirar ou sair do covil ou da toca. = DESENTOCAR, DESTOCAR ≠ ENCOVILAR, ENTOCAR

    etimologiaOrigem:des- + encovilar.

    Secção de palavras relacionadas

    Esta palavra no dicionário

    desencovilar | v. tr. e pron.

    Tirar ou sair do covil ou da toca....


    desentocar | v. tr. e pron.

    Tirar ou sair da toca....


    encovilar | v. tr. e pron.

    Meter ou meter-se em covil ou toca....


    entocar | v. tr. e pron.

    Meter ou meter-se na toca....


    Histórico de pesquisas

    A palavra "desencovilar-me" nas notícias



      Dúvidas linguísticas


      Na frase que se segue, como devem ser conjugados os verbos jogar e vibrar? Fiquei observando Vítor, Rose e Flávia jogar e vibrar com o jogo. E nesta outra frase, o verbo tivera foi empregado de maneira correta? Ana melhorou, mas tivera que ficar internada em repouso pois estava doente.


      Na frase: Nós convidámo-vos, o pronome é enclítico, o que obriga à omissão do -s final na desinência -mos ao contrário do que o V. corrector on-line propõe: Nós convidamos-vos, o que, certamente, é erro. Nós convidamos-vos, Nós convidámos-vos, Nós convidamo-vos, Nós convidámo-vos: afinal o que é que está correcto?