Significado de abrenunciar-se

    A forma abrenunciar-sepode ser [infinitivo de abrenunciarabrenunciar], [primeira pessoa singular do futuro do conjuntivo de abrenunciarabrenunciar], [primeira pessoa singular infinitivo flexionado de abrenunciarabrenunciar], [terceira pessoa singular do futuro do conjuntivo de abrenunciarabrenunciar] ou [terceira pessoa singular infinitivo flexionado de abrenunciarabrenunciar].

    Sabia que? Pode consultar o significado de qualquer palavra abaixo com um clique. Experimente!
    abrenunciarabrenunciar
    ( a·bre·nun·ci·ar

    a·bre·nun·ci·ar

    )
    Conjugação:regular.
    Particípio:regular.

    verbo transitivo

    Renunciar com terror e veemência. = ARRENEGAR, REPELIR

    etimologiaOrigem:latim abrenuntio, -are, renunciar.

    Secção de palavras relacionadas

    Esta palavra no dicionário

    abrenúncio | n. m. | interj.

    Ato ou efeito de abrenunciar....


    abrenunciar | v. tr.

    Renunciar com terror e veemência....

    A palavra "abrenunciar-se" nas notícias



      Dúvidas linguísticas


      Gostaria de saber qual o plural do nome Saúl.


      Nota-se hoje alguma tendência para se inutilizar as regras do discurso indirecto. Nos textos jornalísticos sobretudo, hoje quase que ninguém mais respeita os comandos gramáticos regedores do discurso indirecto. Muitos inclusive argumentam tratar-se de normas "ultrapassadas". Daí vermos frequentemente frases do tipo O ministro X prometeu que o seu governo vai/irá cumprir os prazos/irá cumprir, ao invés de ia/iria cumprir, como manda a Gramática conhecida até hoje. De que lado estará então a correcção? Ou seja, as normas do discurso indirecto enunciadas nas diferentes gramáticas ainda valem ou deixaram de valer?